با توجه به محدودیت منابع آب زیرزمینی در ایران، محاسبه دقیق، استفاده صحیح، تنظیم و نگهداری این منابع از اهمیت بالایی برخوردار است. یکی از روش های مؤثر برای مدیریت و بهره برداری بهینه از این منابع در حال و آینده، استفاده از مدل سازی است. در این پژوهش مدل سازی تغییرات تراز آب زیرزمینی به صورت ماهانه در دورۀ 2022-2013 با مدل های MLP، WNN و MLPSSO-Wavelet انجام شد که از داده های نه سال اول برای آموزش و سال آخر جهت اعتبارسنجی استفاده شد و بهترین مدل با استفاده از معیارهای ضریب تبیین (R2)، ریشه میانگین مربعات خطا (RMSE) و میانگین خطای مطلق (MAE) تعیین گردید. بارش و دمای ایستگاه سینوپتیک شبستر در دوره آینده (2040-2021) با استفاده از مدل CanESM2 تحت سناریوهای RCP2.6 و RCP8.5 که ارتباط منطقی و مناسبی با ویژگی های اقلیمی مشاهداتی دارند پیش بینی و با استفاده از مدل LARS -WG ریزمقیاس سازی شدند. در دورۀ آتی، تحت هر دو سناریو و در ماه های فوریه ، جولای و اکتبر میانگین بارش کاهش و در نه ماه دیگر افزایش خواهد یافت. برای دما نیز به جز سناریو RCP8.5 و ماه ژوئن، در 11 ماه دیگر و تحت هر دو سناریو، افزایش دما پیش بینی می شود و بیش ترین افزایش دما (43/37 درصد)، در ماه ژانویه و تحت سناریو RCP2.6 خواهد بود. تراز آب زیرزمینی آبخوان دشت شبستر با افت 42/4 متری، از 64/1303 متر در سال 2003 به 22/1299 متر در سال 2022 رسیده است. مطابق نتایج، مدل MLPOSSO-Wavelet با 83/0R2=، 74/0RMSE= و 71/0MAE= در مرحلۀ اعتبارسنجی، دقت بیشتری نسبت به مدل های دیگر دارد. تراز آب زیرزمینی دشت شبستر تحت سناریو RCP2.6 در شش ماه ابتدایی کاهش و در شش ماه دوم نسبت به شش ماه اول افزایش خواهد یافت. تحت سناریو RCP8.5 فقط در ماه های ژانویه، فوریه و دسامبر کاهش تراز آب زیرزمینی پیش بینی می شود و بیش ترین کاهش در ماه ژانویه اتفاق خواهد افتاد.

شناکردن نوجوانان، جوانان و حتی بزرگسالان در آب رودخانه ها و استخرهای شنای غیر استاندارد و غیربهداشتی یکی از مشکلات مهم بهداشتی می باشد که نتیجه آن انتقال و بروز بیماریهای زیاد در شناگران می باشد. صرف نظر از خطرات ناشی از بیماریهای زیبایی استخرهای شنا ایجاب می نماید که آب آن تا حد امکان پاک و عاری از عوامل بیماریزا باشد. مناسب ترین استخر از دیدگاه بهداشتی استخرهای با جریان مداوم (با گردش مجدد آب) می باشد. میزان کلر باقیمانده در آب استخر در تمام وقت نباید از 0.4 PPM کمتر و از یک PPM بیشتر باشد در این حالت PH آب نیز برابر 7.5-7 خواهد بود. در صورتی که PH برابر 8.9-8 باشد در این حالت بایستی میزان کلر باقیمانده در آب بیشتر از یک PPM باشد. معیارهای پاکیزگی آب استخر شنا مشابه معیارهای آب آشامیدنی می باشد. لذا مطلوب است نمونه برداری به تعداد 2 فقره در طول هفته، ترجیحا زمانی که بار وارده به استخر حداکثر است انجام و کلیه آزمایشات شیمیایی و باکتریولوژیکی بر طبق روش های پیشنهادی استاندارد صورت پذیرد. برای اینکه بتوان در مورد کیفیت واقعی باکتریولوژیکی آب استخر قضاوت نمود پیشنهاد می شود که تیوسولفات سدیم به مقدار مورد نیاز به شیشه های نمونه برداری افزوده شود. دمای آب استخر نباید بیشتر از 26°C باشد لازم است دمای هوای اطراف استخر 2°C گرمتر از دمای آب استخر باشد. جهت تصفیه آب استخر از آلوم به عنوان ماده منعقد کننده استفاده می شود بایستی PH آب آن همیشه بالاتر از 7 باشد.

شوری و سدیمی بودن خاک یکی از مشکلات بارز در خاک های مناطق خشک و نیمه خشک است. آبشویی نمک های محلول، یکی از روش های اصلاح و به سازی خاک های شور و سدیمی است. هدف از این پژوهش، تعیین میزان آب آب­شویی لازم به دو روش غرقاب دایم و متناوب، مقایسه این دو روش با یکدیگر، با توجه به ویژگی های خاک قبل از آب­شویی روی خاک های استان مرکزی بوده است. به­منظور تهیه نمونه خاک در هر منطقه، تعداد پنج نمونه، از سطح تا عمق نیم متری از پروفیل خاک با فواصل ده سانتی متری، برداشت شد. نمونه های خاک به همان ترتیبی که از نیم­رخ خاک برداشت شده بودند، درون استوانه هایی که به این منظور طراحی شدند، قرار داده شد. عملیات آب­شویی به میزان 50 سانتی متر در پنج تناوب انجام شد. هدایت الکتریکی و نسبت جذب سدیم خاک پس از آب­شویی اندازه گیری و با مقادیر این دو پارامتر قبل از آب­شویی مقایسه گردید. به منظور تعیین مناسب ترین روش آب­شویی آزمون آماری مقایسه میانگین دانت انجام گردید. نتایج نشان داد که آبشویی باعث شوری زدایی و سدیم زدایی شده به طوری که به طور متوسط تا عمق مورد نظر، شوری خاک از 12/20 به 80/7 dS/m در روش غرقاب دایم و 63/5 dS/m در روش متناوب کاهش یافته و هم چنین درصد سدیم تبادلی از 35/40 به 11/37 در روش غرقاب دایم و 18/29 در روش متناوب کاهش یافته است. نتایج نشان داد که آب­شویی نمک های محلول به روش متناوب در هر سه منطقه راندمان بالاتری داشته و می توان روش غرقاب متناوب را برای آب­شویی خاک های منطقه مورد مطالعه توصیه نمود

علم هیدرولوژی اساس تصمیم گیری در منابع آب و ارزیابی خطرات مربوط به آن مانند سیل و خشک سالی و آلودگی است. علی رغم اهمیت حیاتی این علم برای جامعه، این زمینه علمی با کمبود شدید داده ها در قلمروهای مکانی و زمانی روبه رو است. در کشورهای جهان سوم و کم درآمد به دلیل محدودیت داده ها و اطلاعات آماری و هزینه بر بودن فرایند پایش بیشتر با کمبود داده ها مواجه هستند. لذا داده های جمع آ وری شده توسط جوامع محلی و داوطلب و پایش از طریق مردم یک روش موثر در این زمینه است. علم شهروندی بیانگر مشارکت بین محققان و جوامع داوطلب با هدف جمع آوری داده ها، تجزیه و تحلیل داده ها، توسعه دانش علمی، اشتراک گذاری اطلاعات و تشویق تعامل و تفاهم بین جوامع محلی و محیط طبیعی آن ها است. مرور منابع نشان می دهد به کارگیری علم شهروندی در هیدرولوژی و منابع آب نسبت به سایر رشته های علمی از قبیل اکولوژی و نجوم محدودتر است، اما به دلیل اهمیت روزافزون منابع آب رو به افزایش است. نتایج تحقیقات نشان داده است درصورتی که آموزش کافی به شهروندان داده شود، داده های جمع آوری شده توسط شهروندان اعتبار قابل قبولی دارد. بنابراین باتوجه به پتانسیل علم شهروندی و گسترش تکنولوژی ها می توان به جمع آوری داده های هیدرولوژیکی قابل اعتماد، به موقع و طولانی مدت دست یافت و در تصمیم گیری و مدیریت منابع آب استفاده نمود.

انگور یکی از مهم­ترین محصولات کشاورزی در ایران بوده و استان آذربایجان غربی به­خاطر شرایط مناسب آب و هوایی به­عنوان قطب تولید آن محسوب می­شود. از آنجا که این محصول تنوع وسیعی از باکتری­ها و قارچ­های اندوفیت را دارا بوده و در سال­های اخیر حضور اندوفیت­ها و عملکرد مفید آن ها در آن مورد توجه قرار گرفته است، هدف از این پژوهش شناسایی باکتری های اندوفیت انگور در استان آذربایجان­غربی بود. در این مطالعه، 67 جدایه باکتری اندوفیت از بخش­های ساقه و ریشه گیاه انگور در سال 1398جداسازی شد. سپس خصوصیات بیوشیمیایی از جمله واکنش فوق حساسیت، بررسی خاصیت فلورسنت و آزمون لهانیدن سیب زمینی و توانایی تولید آنزیم­های پروتئاز، آمیلاز و ژلاتیناز بر روی باکتری­ها انجام شد. یازده جدایه باکتری برای شناسایی مولکولی بر­اساس تعیین ترادف ناحیه 16S rDNA ­انتخاب شدند و مشخص شد جنس­های Bacillus و Pseudomonas فراوانی بیشتری بین جدایه­های شناسایی شده دارند. دو گونه Bosea lathyri و Frigoribacterium faeni و جنس Stenotrophomonas برای اولین بار در ایران به­عنوان باکتری­های اندوفیت انگور گزارش می­شوند. همچنین اثر ضدقارچی باکتری­های اندوفیت بر روی سه گونه قارچی شامل Cytospora chrysosperma ، Fusarium sp. و Chaetomium globosum با روش کشت متقابل انجام شد و سه جدایه GI6، GI43 وGI45 به ترتیب شامل Priestia sp.، Pseudomonas kilonensis وBacillus sp.  بیشترین خاصیت بازدارندگی رشد را در مقابل این قارچ­ها نشان دادند. با توجه به اهمیت باکتری­های اندوفیت، جداسازی و شناسایی آنها از مناطق مختلف کشور ضروری به­نظر می­رسد که در نتیجه آن می­توان از این باکتری­ها در کنترل زیستی بیمارگرهای گیاهان بهره برده و آن را جایگزین مناسبی برای کنترل شیمیایی نمود.